Erzurum Cumhuriyet Başsavcılığı koordinesinde yürütülen soruşturmada, Pasinler Esnaf ve Sanatkârlar Odası üzerinden sahte evraklarla kredi kullandırıldığı ortaya çıktı.
Olay, kısa sürede ülke gündeminde konuşulur, tartışılır oldu.
Rakamlar ağır, suçlamalar ciddi. Bu kadar ciddi bir dosyanın hukuk önünde elbette bir karşılığı olacaktır.
Bundan eminim.
Ancak asıl mesele, hukuki bir soruşturmanın toplumsal bir infaza dönüştürülmesidir.
Çünkü sahte evraklarla kredi çekenler Hasankale’li değil.
Savcılık ifadelerinde açıkça görülmesine rağmen, farklı illerden gelen, hayali işyerleri, sahte vergi levhaları, sahte adresler üzerinden sisteme sokulan kişilerin suçu, bugün bu suç Hasankale insanının üzerine yıkılmak istenmektedir.
Dikkat ederseniz sosyal medyada ve bazı yayın organlarında yapılan genelleyici, aşağılayıcı ve hedef gösterici paylaşımlar, hukuki bir dosyayı ahlaki bir linç kampanyasına çevirdi.
Oysa bu dosyada tek bir Hasankale’li esnaf bulamazsınız. Olması da mümkün değildir.
Bu iş, Erzurum’a dışarıdan gelen bir avuç dolandırıcının pisliğidir. Bu pislik Hasankale’ye ve Hasankale esnafına özellikle yıkılmak istenmesidir.
Bana göre bu bir karalamadır.
Bu bir toplumsal linçtir. Ve bu, hukukun ruhuna da insanlığın vicdanına da aykırı bir şeydir.
Yaşanan pisliğe bakıldığın da: ortada ne Hasankale esnafının organize bir suçu vardır, ne de Hasankale halkının bu kirli düzenle bir ilgisi…
Böyle bir pislik içinde bir tane Hasankale’li bulamazsınız.
Çükü: Hasankale esnafının mayasında Ahi Evran geleneği vardır. “Eline, beline, diline sahip ol” düsturuyla yoğrulmuş bir ahlak vardır.
Adamlık vardır. Vatan sevgisi, yetim hakkına olan saygısı Allah korkusu vardır.
Hasankale’nin adı bu dosyada geçebilir. Ama suçu Hasankale işlememiştir.
Onun için Hasankale’ye atılan çamur tutmaz. Çünkü o topraklarda hâlâ onur vardır, ahlak vardır, dayanışma vardır.
Bu kültürle büyümüş bir memleket insanının, böyle bir sahtekârlığın parçası olması zaten mümkün değildir.
